Trabzon’da yıllardır tartışılan Reşadiye Kavşağı’nda 1,5 ay sürmesi beklenen yıkım çalışmalarının başlamasıyla birlikte önemli bir dönemin de sonuna gelinmiş oldu.
★
Açık konuşmak gerekirse, şehre beklenen katkıyı sağlayamayan bu viyadüğün yıllar önce alkışlarla yapılmış olması kadar bugün alkışlarla kaldırılıyor olması da üzerinde düşünülmesi gereken bir durum.
Lakin, artık geçmişte yapılan hataların muhasebesine takılıp kalmanın da kimseye faydası yok.
O yüzden, önümüze bakmak zorundayız.
>>>>>>>>>>>>>>fotoğraf>>>>>>>>>>>>>>>>
Bugün Pazarkapı bölgesi, Hanife Hatun Camii, Yaşam Alanı, dolmuş durakları ve sahil bağlantılarıyla Trabzon’un en yoğun noktalarından biri haline gelmiş durumda.
Dolayısıyla günün belirli saatlerinde oluşan trafik yoğunluğu ve yaya hareketliliği herkesin malumu.
Bundan mütevellit, Reşadiye Kavşağı’nın kaldırılması tek başına bir başarı hikâyesi olmayacak.
Önemli olan, yerine yapılacak düzenlemenin geleceğin Trabzon’una cevap verebilmesi.
Diğer bir deyişle, bölgede atılacak her adımın ince elenip sık dokunması gerekiyor.
Trafik akışından yaya güvenliğine, toplu ulaşım bağlantılarından engelli erişimine kadar her detay bilimsel veriler ışığında değerlendirilmeli.
Zira şehir planlamasında yapılan hataların bedeli birkaç ay ya da birkaç yıl değil, bazen onlarca yıl boyunca ödeniyor.
Yani bugün doğru hesaplanmayan bir düzenleme, yarının yeni trafik düğümünü oluşturabilir.
★
İşte tam bu noktada Trabzon Büyükşehir Belediye Başkanı Ahmet Metin Genç’in önünde önemli bir sorumluluk var.
Sayın Başkanın, Reşadiye Kavşağı’nın kaldırılması yönünde kararlı bir irade ortaya koyduğu zaten belli.
Şimdi aynı kararlılığın yerine yapılacak düzenlemede de gösterilmesi gerekiyor.
Nitekim Trabzon’un yeni bir şehircilik hatasına değil, uzun yıllar hizmet edecek doğru bir planlamaya ihtiyacı var.
Şehrin estetiğini güçlendiren, yayayı önceleyen, ulaşımı rahatlatan ve geleceği hesap eden bir proje ortaya konulabilirse, bugün başlayan yıkım süreci yarın Trabzon adına doğru bir dönüşümün başlangıcı olarak hatırlanacak.
★
Temennimiz, Başkan Genç ve ekibinin bu önemli süreci bilgi, birikim ve deneyimleriyle birlikte başarıyla yöneterek Trabzon’u yeni tartışmalardan ziyade, kalıcı çözümlerle buluşturmasıdır.
Gerisini zaman gösterecek.
KIRSALDA ELEKTRİK VAR AMA YOK!
Kırsalda yaşanan sorunlara naçizane köşemizde sık sık değiniyoruz.
Zira şehir merkezlerinde çoğu zaman fark edilmeyen birçok problem, köy, mahalle ve yaylalarda yaşayan vatandaşlarımızın günlük hayatını doğrudan etkiliyor.
★
Son dönemlerde en fazla şikâyet aldığımız konuların başında kuşkusuz elektrik kesintileri ve düşük voltaj sorunu var.
Özellikle düşük voltaj problemi vatandaşın canına tak etmiş durumda.
Kâğıt üzerinde elektrik var, faturalar düzenli oluşturuluyor fakat iş elektrikli cihazları çalıştırmaya gelince ortada çok ciddi sorunlar yaşanmakta.
Birçok mahallede buzdolabı ve televizyonların yanı sıra farklı elektronik cihazlar verimli kullanılamazken, bunlardan bazıları sırf düşük voltaj nedeniyle doğrudan hurda haline dönüşüyor.
Dolayısıyla vatandaş hem hizmet alamıyor hem de oluşan maddi zararı kendi cebinden karşılamak zorunda kalıyor.
★
Sorun yalnızca yerleşim yerleriyle de sınırlı değil değerli okurlar.
Yayla ve meralarda hayvancılık yapan üreticilerimiz de aynı sıkıntıları yaşıyor.
Modern tarım ve hayvancılık için elektrik, artık vazgeçilmez bir unsur.
Keza sütün soğutulması, sağım sistemleri ve günlük ihtiyaçların karşılanması tamamen ona bağlı.
Bu nedenle yaşananlar sadece konfor eksikliği değil, aynı zamanda üretimi ve ekonomiyi doğrudan etkileyen bir altyapı sorunu niteliği taşımakta.
Hal böyleyken, CHP Trabzon Milletvekili Sibel Suiçmez'in konuyu Türkiye Büyük Millet Meclisi gündemine taşıması, vatandaşlar açısından hayli önemli bir gelişme...
Sayın Suiçmez, Çaykara ilçesine bağlı Arapderesi ve Şahinkaya yaylalarında yaklaşık 20 gündür elektrik olmadığını ve benzer sorunların birçok yaylada yaşandığını dile getirdi.
Ayrıca vatandaşların zaman zaman kendi imkânlarıyla arızalara müdahale etmek zorunda kaldığını bilhassa ifade etti.
★
Bir parantez açmakta fayda var ki, bahsi geçen bu mesele siyasi bir tartışma konusu değildir.
Neticede sahadaki tablo açık…
Kırsalda yaşayan insanlar yalnızca ödedikleri faturaların karşılığını almak istiyor.
Bu yönüyle Sayın Sibel Suiçmez’in konuyu Meclis’e taşıması ve sorunu gündeme getirmesi de teşekkürü hak ediyor.
★
Umarız serzenişi dikkate alınır ve bölgemizdeki elektrik kesintileri kalıcı şekilde çözülerek yaşanan mağduriyetler ortadan kalkar.
VEFA BAŞKA ŞEY…
Nankörlük yeni bir mesele değil, insanlık tarihi kadar eskidir.
Kelimenin kökenine baktığımızda da bunu görürüz.
Farsçada "Nan" Ekmek, "Kör" İse görmeyen anlamına gelir.
Yani nankör, yediği ekmeğin, gördüğü iyiliğin ve kendisine sunulan nimetin kıymetini bilmeyen kişidir.
★
Eskiler ekmeği sadece karın doyuran bir yiyecek olarak görmezlerdi.
Onlar için ekmek; Emek, alın teri ve vefa demekti.
Keza, yapılan iyiliğe karşı vefasızlık göstermek de en büyük kusurlardan biri sayılırdı.
★
Bugün bazı insanlar kendilerine yapılan iyilikleri sanki hak edilmiş bir ayrıcalık gibi görüyor.
Evvelce teşekkür edenler, şimdi "Zaten yapman gerekiyordu" noktasında bağdaş kurmuş durumda.
Geçmişlerini unutmakla kalmamışlar, gördükleri değerin karşılığını da vefasızlıkla ödüyorlar.
★
Aslında tüm bunların temelinde ego yatıyor.
Zira bir iyiliği kabul etmek, o iyiliği yapanın emeğini de kabul etmeyi gerektirir.
Ne yazık ki herkes bunu yapabilecek olgunluğu gösteremiyor.
★
Unutmadan, bir de alışkanlık meselesi var tabi.
Sürekli iyilik gören kişi, zamanla bunu normalleştiriyor.
Peki, sonuç ne oluyor, derseniz…
Minnet duygusu azalırken, beklentiler kat be kat büyüyor.
★
Ezcümle, değerli okurlar;
Hayatın öğrettiği gerçeklerden biri de şudur ki, vefa makamla, parayla veya güçle ilgili değil doğrudan karakterle ilgilidir.
Dolayısıyla nankörlük çoğu zaman imkânsızlığın değil, kişiliğin aleni göstergesidir.
★
Kimin neyi unuttuğunu er ya da geç, kendi usulümüzce hatırlatacağız.
★ ★ ★
Yazmak iyi gelir.
Bana;
“apektas6161@gmail.com” adresinden ulaşabilirsiniz.